Op een kille, natte en eigenlijk gewoon ijselijk koude maandagavond klonk het startsignaal van de verplaatste wedstrijd tegen Zwaluwe Vr-1.

Beide teams schoten uit de startblokken, maar liepen snel op elkanders middenveld stuk. Te gretig combineren nekte beide teams het eerste kwartier en Zwaluwe herstelde helaas iets sneller.

Vanuit een voorzet werd de bal onfortuinlijk van richting veranderd en belandde in ons eigen doel: 0 – 1.

Nog niet uit het veld geslagen hervatte GSC/ODS het combinatiespelletje weer, maar de gretigheid van Zwaluwe dwong ons verder en verder op eigen helft tot enkele corners.

Na twee of drie corners lukte het de boomlange spits van Zwaluwe om haar krullen achter het leer te plaatsen en zo de 0 – 2 binnen te koppen. 
Het verzet leek gebroken, want vrij snel daarna kwamen de twee spitsen van Zwaluwe eenvoudig vrij voor Simone en zo lag de 0 – 3 binnen 40 minuten achter onze Simone.

De laatste paar minuten hebben we ons er doorheen gesleept, tot het welkome rustsignaal klonk.

De thee was nog niet gebrouwen dus Panoramix kon daar snel zijn toverdrankje inschenken.

Of de voorouders van onze dames Galliërs waren of dat het de herindeling van Güven was zal ik nooit weten, maar wat zat er een partij pit in de 2e helft zeg!

Wat een felheid, gretigheid en doorzettingsvermogen zag ik langs de lijn. Elk duel werd met 150% ingegaan, combinaties liepen weer strak, snel en secuur.
Eén zwaluw maakt nog geen zomer. En elf Zwaluwen spelen ons niet stuk in 45 minuten!  

Het was dan ook wachten op een treffer van ons, maar helaas stond de verdediging van de Zwaluwe als een huis. Dat weerhield ons er niet van om alsnog onze longen leeg te huffen en te puffen.

Helaas kwam het niet verder dan een paar corners en enkele gevaarlijke momenten die hun keepster teniet deed.

Verdedigend gaven wij ook niet meer weg dan een enkele corner of een ingooi hier en daar, en ook al hoorde ik Yvonne een paar keer “Shit, shit, shit!” roepen, ze loste het telkens zelf weer prima op.

De verdediging werd door Yvonne vakkundig neergezet alsof ze de Generaals op het slagveld waren, Simone coachte van de laatste linie en hoefde slechts enkele keren echt in actie te komen.

Een doelpunt mocht er dan niet inzitten, maar iedereen heeft een prachtige tweede helft gespeeld.