Een half uur lang wist Zaterdag-3 gelijke tred te houden met Theole 2, maar uiteindelijk moest de ploeg met 4-1 buigen voor een tegenstander, die simpelweg beter was. De beker winnen was vorig jaar een huzarenstukje en eigenlijk was het opnieuw halen van de finale dat ook al.

In het tropisch aanvoelende Lexmond kreeg GSC/ODS de beste kans op de openingstreffer. Mark van Baal wist echter niet te profiteren van een gruwelijke keepersfout. Achterin kreeg de Dordtse defensie steeds meer problemen met de snel doorkomende middenvelders.

Toen bij één van die snelle aanvallen de buitenspelval niet tijdig dicht klapte kwam Theole op voorsprong. GSC/ODS kreeg er een mentale tik van, maar doelman Björn Groeneweg voorkwam dat de schade voor rust groter werd, al stond het Tielse vizier ook niet al te scherp.

Na de rust deed Zaterdag-3 alles om de bakens te verzetten, maar de meeste kansen waren voor Theole. De sterk spelende Frank Dekker en John Kiasaya hielden veel tegen, maar konden niet voorkomen dat de opponent de score verdubbelde. Na een derde treffer leek het helemaal gedaan.

Zaterdag-3 richtte zich nog één keer op en bracht via Niels va Tol weer wat hoop in Dordtse harten. Meer zat er echter niet in en in de slotminuut moest GSC/ODS zelfs nog een vierde treffer incasseren. Wat restte was een aantal zilveren medailles voor de verliezende finalisten.

Na afloop van het sportieve duel vormden de spelers van GSC/ODS een erehaag toen hun tegenstanders de beker mochten ophalen. Een mooi gebaar en het moet gezegd dat Zaterdag-3 kan terug kijken op een goed seizoen, zowel in de competitie als de beker.