De JO19-1 ontmoette Arkel op het verkeerde moment. Na vorige week flink de oren te zijn gewassen door VVGZ, had de ploeg ervoor gekozen om een witte muur voor het doel op te trekken en zich flink vast te bijten in onze spitsen. Een strategie die lang succes had. De voorspelbare en traag uitgevoerde GSC/ODS-aanvallen waren een kolfje naar Arkels hand. GSC/ODS kwam niet verder dan wat bijna kansen.

Toch gingen we niet rusten met een brilstand. Slordig uitverdedigen bracht Bart op wel 40 meter van het doel in balbezit. Met de keeper te ver voor het doel staand aarzelde hij geen moment en schoot de bal fraai over de vergeefs terug rennende doelman heen. Niet dat 0-1 tot beter spel leidde , sterker nog; veel te snel lag de 1-1 in het mandje. Na slecht uitverdedigen aan GSC/ODS-kant anticipeerde de Arkel spits prima en ramde de bal hoog binnen.

De tweede helft kende een hoger amusementsgehalte. GSC/ODS spoot uit de startblokken en een kopbal van Shavion kon maar net door een goed op de doellijn geposteerd staande verdediger worden gekeerd. Ook Arkel kreeg meer en meer het idee dat er  iets te halen viel. En vooral hun linkerspits dook regelmatig gevaarlijk op bij de tweede paal. En nog succesvol ook. Terwijl vier GSC/ODS’s naar de bal keken was de tegenstander wel in beweging en werkte fraai binnen.

Voor onze JO19-1 het sein nog aanvallender te  gaan spelen. Dat zorgde aanvankelijk voor verwarring bij Arkel. Twee verdedigers die naar de net ingevallen Simcha liepen betekende een vrijkomende Fairik, die bekwaam de 2-2 binnenschoot.

Verdedigend broddelwerk van Arkel bracht de 2-3 tot twee keer toe binnen handbereik. Simpel ingeleverde ballen zetten drie GSC/ODS-spelers voor het, één keer zelfs lege, doel. Ogenschijnlijk zekere doelpunten, die er tot ontzetting van alle trouwe volgers niet kwamen.

Komende zaterdag speelt JO19-1 thuis tegen het twee punten meer tellende Sleeuwijk.