Het moest natuurlijk een strak en leerzaam weekend worden, met gezonde, verantwoorde maaltijden, op tijd naar bed en keurig gedrag en zo, maar het Jeugdkamp 2018 is helaas een tikkeltjet ontspoord. Het werd één grote gezellige bende en uiteindelijk moeten we constateren dat het weekend bol van de lol stond. Tsja, soms loopt het nèt even anders dan je verwacht…

Vrijdag vertrok dus een tot de laatste plaats bezette bus met 55 jeugdleden richting Loon op Zand. Alle leeftijdsgroepen waren vertegenwoordigd. Zo zagen we de hele kleintjes (vijf van de JO7 en negen van de JO8), maar ook acht spelers van de JO11, elf van de JO13 en vier van de JO15. Zelfs van de toch al wat oudere jeugdspelers van de JO17 gingen er dit keer 18 mee.

Na een uitgebalanceerd vijf sterren diner (frites, hamburgers, kroketten en kaassoufflees) werden onze jeugdleden in een donker bos achter gelaten en aan hun lot over gelaten. Totaal onverantwoord natuurlijk, maar als je zegt dat het een spel is en dat het dropping heet, dan kraait er geen haan naar. Gelukkig konden alle kinderen de weg terug vinden.

Van slapen kwam de eerste nacht niet zo heel veel terecht. Op zo’n kamp schijnen jongeren dat slapen een nogal saai en onbelangrijk onderdeel te vinden. De wekker rinkelde in elk geval weer vroeg, want de oudsten (JO13 tot JO17) moesten gaan klimmen (geen gewonden, dus dat viel mee) en de de jongsten (JO7 tot JO11) moesten op zoek naar Dirk Kuyt. En u raadt het al; de kerel was onvindbaar, maar een jeugdleider met een Kuyt-masker voorkomt dan dat de wanhoop toeslaat.

Alsof het nog niet erg genoeg was om een hele ochtend bezig te worden gehouden moest onze jeugd er ‘s middags na een broodje worst (biologisch, heel logisch) opnieuw aan geloven. De JO17-spelers moesten (alsof er nog niet genoeg gevoetbald is dit seizoen) gaan voetballen in….. de duinen. Heeft u dat wel eens gedaan? Heuveltje op en heuveltje af spelen? Wie verzint zoiets? Ze zijn dus maar lekker gaan chillen. Geef ze eens ongelijk.

De andere kinderen werden afgebeuld met een heuse zeskamp. Aan het eind van de middag zat het hele spul bij elkaar voor een barbecue. Even rustig het eten laten zakken , denk je dan. Maar nee hoor, er moest nog even om een penaltybokaal gestreden worden. Gelukkig kon er nog een WK-wedstrijdje gekeken worden, want zoveel activiteit op één dag? Het zou verboden moeten worden.

De tweede nacht bleek het onderdeel ‘slapen’ bij de jeugd ineens veel beter in de smaak te vallen. Gek toch. Moet nodig onderzocht worden. Maar goed, na het ontbijt was het zondag tijd voor levend stratego. De JO17 was veilig naar het zwembad gevlucht (niemand verdronken gelukkig), maar de JO7 t/m JO15 was dus overgeleverd aan dat bloedige, militaire spel…

Wonder boven wonder hoefde de EHBO-doos er niet aan te pas te komen. Tussen de bedrijven door werden ook nog even alle pannenkoeken (beschikbaar gesteld door de Bioderij, waarvoor oprechte dank!) soldaat gemaakt. U leest het goed. Soldaat. Stratego. Vandaar. Aan het eind van de zondag zijn alle dodelijk vermoeide kinderen bij GSC/ODS weer herenigd met hun ouders.

Maar nu even alle gekheid op een stokje; wat een leuk jeugdkamp was het weer! Natuurlijk is daarvoor veel dank verschuldigd aan de begeleiders en de sponsors, maar ook een compliment aan alle jeugdleden die er bij waren; jullie hebben je gedragen als engeltjes, voorbeeldige goed opgevoede jonge mensen. Nou ja, een beetje dan… Volgend jaar maar weer ?