Met nog 4 wedstrijden voor de boeg had de equipe van zat-4 nog één punt nodig voor de fel begeerde titel. De ploeg was er op gebrand deze punt zo snel mogelijk te pakken en de titel uit bij Pelikaan in Zwijndrecht op te halen.

Met een grote selectie en massaal meegereisde supporters was het gevoel voor af goed enig smetje op dit gevoel was de afwezigheid van de o zo belangrijke keeper Jeroen Hulleman die al menig punt had gepakt dit seizoen. Met angst en beven werd op zolder coach Raymond afgestoft en met een tape je hier en daar weer in elkaar gezet keepersshirtje aan en bidden dat het genoeg was.

Op een zeer slecht bespeelbare grasmat leek er afhankelijk niks aan de hand voor de za4 die voor deze gelegenheid werd gecoacht door Peter Spaan. Na een afgeslagen corner wat het enige wapenfeit voor rust van Pelikaan zou blijken. Verliep de wedstrijd vooral op de helft van de tegenstander.

Onder leiding van de altijd soeverein spelende Gaston werd iedere aanval opgezet met het centrale duo Danny en Brandon op het middenveld moest het goedkomen. Toch verliep de wedstrijd stroef en leek de spanning van het kunnen behalen van de titel de ploeg onderdruk te zetten ballen werden niet goed ingespeeld, het tempo aan de bal was te laag en verkeerde keuzes aan de bal werden bepalend voor het wedstrijdbeeld.

De verdediging kwam niet in de problemen en Tony, Tim en Remco konden rustig de bal rondtikken en opbouwen. De half spelers Chris en Damian bestreken de hele zijkant en de spitsen Mark en Dylan sleurde voor in wat af. Toch kreeg de keeper van de gastheren weinig tot niks te doen. Totdat de vorige dag nuchter gebleven Brandon zijn woord nakwam en met een slim balletje in de hoek de ban brak en de toeschouwers kon laten juichen.

In de rust werden nog wat puntjes op de i gezet en werd Damian gewisseld voor Daniel en was de vlak voor rust uitgevallen Tim vervangen door Demian. Het beeld veranderde de tweede helft wel wat en de druk naar voren nam toe en was het Mark die na een uitstekende voorzet de marge verdubbelde en de 0-2 binnen kopte. Dit was het sein om Chris te vervangen voor Yoran en de wedstrijd rustig uit te spelen.

Niks leek minder waar het spel werd er ondanks de voorsprong niet beter op en er werd er teveel uit positie gelopen waardoor de wat roestige goalie Raymond zich nog enkele keren moest strekken om zijn doel schoon te houden. Om de balans te herstellen en wat vers bloed in te brengen werd Remco vervangen door Jeroen Brouwers en Dylan door Vincent.

Deze wissels leverde een opleving op het was wederom Mark die het eindstation was en de 0-3 in de touwen schoot. Met nog een kwartier te spelen leek dit dan ook de beslissing Melih kwam Brandon nog vervangen en de volgens wissels stonden ook klaar maar hoe het kwam we zullen er misschien nooit de vinger kunnen leggen maar we wijten het maar aan de kampioensstress maar plotseling speelde we na 2 gele kaarten met 9 man en moesten we alle zeilen bijzetten om Pelikaan van de huid te houden. Dit betekende helaas dat Daryl, Thomas en Calvin aan de kant moesten blijven.

Met nog maar 1 spits en een blok van 5 man achterin onder leiding van Danny werd er een muur opgetrokken. De druk nam toe en na enkele reddingen moest ook GSC/ODS het hoofd buigen na een van richting veranderd schot en lag de 1-3 in het mandje. Toch kwam de overwinning geen moment in gevaar en was de DIK verdiende Titel dan ook een feit.

Na het laatste fluitsignaal brak het feest dan ook los op en langs het veld met muziek, vuurwerk, drank en feestgedruis de derde helft duurde nog lang. Met trots draag ik deze titel dan ook op aan het collectief aan mijn Diana die met liefde zo vaak foto’s heeft gemaakt en mij heel wat uurtjes heb moeten missen omdat ik weer eens voor de club bezig was.

In een seizoen waar we met een grote groep hebben gestreden om dit fel begeerde kampioenschap kan je dit dan ook een kampioenschap van het collectief noemen waarin iedereen van waarde was en sommige zich hebben weggecijferd voor het team. En mogen de jongens terugkijken op een geweldig seizoen met veel hoogte punten en helaas ook enkel diepte punten en is deze titel ook zeker een nagedachtenis aan de jongens die afscheid hebben moeten nemen van dierbare.